Je kon een speld horen vallen in de klas waar meer dan 40 groep 8 leerlingen aan de lippen hingen van Belia Meerburg.
Meerburg, over twee maanden hoopt ze 99 te worden, vertelde aan de kinderen hoe zij als 12-jarig meisje die eerste meidagen van 1940 beleefde. Ze woonde met haar moeder en het gezin op R’dam Zuid, toen op de 14e mei rond het middaguur het luchtalarm klonk. Niet lang daarna vielen de eerste bommen.
Ze vluchtten met tientallen anderen de wijk uit naar het Kralingse Bos om daar af te wachten; andere schuilmogelijkheden waren niet in de buurt. Toen de avond viel en het gezin elkaar in alle drukte had teruggevonden, strekte een oudere broer zich uit, zodat de kleintjes als het ware een hoofdkussen hadden.
De volgende dag bleek van het ouderlijk huis niets meer over; het enige wat ze nog had, waren de kleren waar ze het huis mee uit vluchtte.
Later in de oorlog waren er twee oudere broers opgepakt en in kamp Amersfoort geplaatst in afwachting van tewerkstelling in Duitsland. In het kamp was nauwelijks te eten. De moeder van Belia had nog extra broodbonnen (alles was op rantsoen) en Belia en haar zus gingen het aangeschafte brood op de fiets naar Amersfoort brengen; een tocht die vijf dagen zou duren waarbij ze iedere keer weer van de fiets af moesten vanwege de militaire colonnes.
Uiteindelijk werd er een opening in de omheining gevonden en konden de zussen contact krijgen met hun broers, die het brood dankbaar in ontvangst namen.
Op een vraag van de kinderen of ze weleens had meegemaakt dat er iemand in haar omgeving werd gedood, vertelde ze het verhaal van een man in de straat die NSB’er was. Op een goed moment werd er ’s avond aangebeld en gevraagd of de hij de man was van wie de naam op de deur stond. Toen er bevestigend werd geantwoord, werd de man neergeschoten (waarschijnlijk door het verzet). Het is haar altijd bijgebleven.
Tijdens de hongerwinter verbleef Belia met veel andere kinderen in een gastgezin in Overijssel. Daar heeft ze weinig van de oorlog en honger meegekregen. Ze raakte bevriend met Rieka, met wie ze na de oorlog nog zo’n 70 jaar heeft gecorrespondeerd!
Na de bevrijding kon het hele gezin elkaar uiteindelijk weer in de armen sluiten, nadat ook de oudere broers uit Duitsland waren teruggekomen.
Elke avond op de hoogte van het laatste nieuws uit de Hoeksche Waard? Schrijf je dan hier in voor onze gratis nieuwsbrief.
Deze banners maaken deel uit van de verkiezingscampagne van Hoeksch Nieuws. Alle deelnemende partijen krijgen gelijke zichtbaarheid.
