Ik ga er weer even voor zitten: het schrijven van mijn septembercolumn.
Enig idee hoe ik mijn column eigenlijk iedere maand voorbereid? Op mijn Instagram-account sla ik mijn dagelijkse foto’s altijd per maand op. Zo kan ik, maar kunnen ook mijn volgers, ze gemakkelijk terugkijken. Omdat ik mijn column altijd begin met een terugblik op de afgelopen maand, blader ik eerst eens rustig door al die foto’s.
De maanden vliegen namelijk zó snel voorbij, dat het eigenlijk best goed is om af en toe even stil te staan en terug te kijken naar wat we allemaal hebben gedaan.
Begin september spoot ik mijn laatste ras aardappelen nog met een schimmelbestrijder tegen phytophthora. Deze ziekte hebben we dit seizoen gelukkig weer keurig buiten de deur weten te houden. Nu moet ik daar eerlijk bij zeggen dat het dit jaar ook geen heel lastig phytophthorajaar was. We hebben een warme zomer gehad en zelfs nu, eind september, is het nog erg warm voor de tijd van het jaar.
De werkzaamheden stonden deze maand vooral in het teken van de oogst. We telen behoorlijk wat verschillende aardappelrassen en die hebben allemaal hun eigen rooimoment. Inmiddels komt het einde wel in zicht: er staat nog maar één ras op het land. Als ik mijn volgende column schrijf, zullen ook die aardappelen er uit zijn.
Daarnaast zijn we begonnen met het rooien van onze eerste suikerbieten. De suikerfabriek is gestart en dat betekent dat er dag en nacht bieten moeten worden aangevoerd. Wij leveren onze bieten in twee rondes en daarom is het eerste gedeelte inmiddels gerooid en richting fabriek gegaan.
Helaas is het dit jaar geen geweldig suikerbietenjaar. We hebben veel zon gehad en daar houden suikerbieten van, maar van droogte zijn ze een stuk minder gecharmeerd. Tijdens de groei had ik behoorlijk wat dood loof. Toen er uiteindelijk weer regen viel, begonnen de bieten opnieuw loof te maken. En daar zit nu juist het vervelende: de energie die nodig is om dat nieuwe loof te laten groeien, halen ze uit de biet. Dat kan ten koste gaan van het suikergehalte. En waar draait het bij een suikerbiet uiteindelijk om? Juist: suiker… Wat ik dan wel weer bijzonder vond, was de grootte van de bieten. Er kwamen echt flinke exemplaren uit de grond. Qua kilo’s heb ik dus gelukkig nog het een en ander kunnen compenseren.
Ondertussen kijken we alweer vooruit naar oogstjaar 2027. Het eerste tarwezaad is binnen, maar voor het zaaien is het op dit moment nog wat vroeg. Eerst maar eens zorgen dat de oogst van dit jaar netjes wordt afgerond.
Ook in oktober staan er voor mij een paar leuke dingen op het programma, maar daar wil ik nog niet te veel over verklappen.
Eén nieuwtje kan ik inmiddels wél delen en daar word ik wel enthousiaster van dan van een bietenoogst: onze bouvier Zivah is drachtig!
Over een paar weken hopen we hier kleine zwarte bolletjes door het huis te hebben scharrelen. Ik kan niet wachten!
Maar eerst… die laatste aardappelen nog uit de grond.
Over de Hoeksche Boerin:
Volg de Hoeksche Boerin – elke maand een uniek kijkje op het boerenleven in de Hoeksche Waard
De Hoeksche Boerin neemt je maandelijks mee in haar leven op het boerenbedrijf. Van het rooien van aardappelen en het zaaien van tarwe tot de oogst van suikerbieten – je leest en beleeft het allemaal in haar columns.
Heb jij een vraag aan de Hoeksche Boerin? Stuur gerust een bericht via social media of neem contact op met Hoeksch Nieuws. Wij zorgen dat jouw vraag bij haar terechtkomt.
Elke avond op de hoogte van het laatste nieuws uit de Hoeksche Waard? Schrijf je dan hier in voor onze gratis nieuwsbrief.
