Column: “We gaan weer”

201

Hoera daar is de zomervakantie weer! Wat een pret!

Volgepakte auto’s, blerrende kinderen, lange wachtrijen, vliegangsten, overvolle pretparken en een hoop geduld.

Daar gaan we weer met z’n allen, tijd voor ontspanning!

Dat laatste is nogal een ding.

In januari breekt de hel al los vanwege de vroegboekkorting:” wat gaan we doen deze zomer, waar gaan we naar toe, wanneer en hoe lang”…Centjes tellen, beslissen, en het eens worden met elkaar is al een behoorlijke klus!

“Hebben de kids het naar hun zin, dan wij ook!” is een vaak gehoorde uitspraak.

Maar die kleine lellybellies zijn niet altijd vrolijk, zeggen niet bedankt papsie en mamsie.

Die houden niet van lange autoritte, worden soms wagenziek met een naar gevolg van dien!  En dat allemaal in je nieuwe auto volgepropt met spullen uit je eigen landje. Eigenheimers,mayonaise, ketchup, hagelslag, pindakaas en de enige echte onvervalste Nederlandse rookworst! We kunnen niet zonder!

 Dan het gezeur op de achterbank : “Ik moet plassen” zelfs als je nog maar 5 minuten van huis bent. Is manlief overstag gegaan nadat je hem met een verliefde blik heb aangekeken om even de auto langs de kant te zetten zodat je je kleine ventje even zijn slangetje uit zijn broekje kan laten hangen om zijn blaas te legen, dan komt  je kleine meisje die ook ineens nodig moet plassen. Je gaat naast het portier staan, broekje van de lieverd naar beneden tilt haar op en laat haar weten dat ze haar kraantje open mag zetten. Dan blijkt er ergens een lekje te zitten, geen druppel te bekennen! En zie dan na 10 minuten je rug maar es te strekken . Man man wat een ellende!  Lang leve de vakantie! Eenmaal weer op weg zingen we vrolijke liedjes. “ we zijn zo blij, zo blij “ bijvoorbeeld. Dat houdt de moed erin! 

Gezellig een tussenstop langs de weg voor wat versnaperingen!  En omdat ook jij hoge nood hebt duik je voor deze ene keer maar even de bosjes in in verband met lange wachttijden voor het openbare toilet, waar je erachter komt dat je vergeten bent een afgerukt velletje toiletpapier onder je arm te steken. En dan al die brandnetels die je niet in de gaten hebt opzoek naar de ultieme plek waar niemand je kan zien zodat ook jij ongegeneerd je watertje de vrije loop kan laten gaan!

Wat een lol en wat een heerlijk begin van de vakantie waar we met z’n allen zo naar hebben uitgekeken! Die van rust en saamhorigheid!

Zeker op de achterbank waar broer en zus elkaar in de haren vliegen!

Omdat jij vrouw bent en jij man is de kijk op vrede stichten op iedere planeet anders.

Dus halleluja eindeloze discussies om rust in de tent te krijgen.

Maar we zijn op vakantie, gaan ervoor,blijven lachen en hebben er zin in!

Nu vele jaren later, de kinders de deur uit, kijk ik er met  een zonnige blik op terug en bedenk me dat ik dit voor geen goud had willen missen!

Anita van Bruggen

Fotografie Ingeborg van Bruggen

 


Elke avond op de hoogte van het laatste nieuws uit de Hoeksche Waard? Schrijf je dan hier in voor onze gratis nieuwsbrief.